کد خبر: 4151

تاریخ انتشار: فروردین ۳۱, ۱۳۹۵

سرنوشت نفرات شرکت کننده در واقعه خلیج سیدرا ۱۹۸۱

گاهگاهی خبری در مورد خلبانان جنگنده نیروی هوایی ایران که در زمان جنگ به خدمت مشغول بوده اند میشنویم، که بفرض یکی از آنان در سمت و شغل دیگری همچنان در نیروی هوایی مشغول به خدمت است، دیگری بخاطر جراحات و صدمات وارد شده روزگار پر درد و رنجی را میگذراند، یا دار فانی را […]

گاهگاهی خبری در مورد خلبانان جنگنده نیروی هوایی ایران که در زمان جنگ به خدمت مشغول بوده اند میشنویم، که بفرض یکی از آنان در سمت و شغل دیگری همچنان در نیروی هوایی مشغول به خدمت است، دیگری بخاطر جراحات و صدمات وارد شده روزگار پر درد و رنجی را میگذراند، یا دار فانی را وداع گفته، یکی دیگر به خارج مهاجرت کرده و یا هنوز در ایران است و در تنهایی خویش گوشه ای نشسته و به دوران پر افتخار پرواز و نبردهای هوایی خود فکر میکند.

شاید این سوال نیز برای شما وجود داشته باشد که آیا در کشورهای دیگر هم چنین وضعیتی وجود دارد، و خلبانان قدیمی جنگنده ، وضعیتی مشابه آنچه برای خلبانان ایرانی است ، دارند؟

پاسخ به این سوال ساده نیست چون نیازمند گردآوری اطلاعات از پرسنل نظامی کشورهای دیگر میباشد، که مسلما به راحتی در دسترس همه قرار ندارد، اما آنچه در ادامه این مقاله میخوانید، سرنوشت ۲ نفر از خلبانان نیروی دریایی آمریکا است که در یک نبرد هوایی شرکت داشتند و حال بعد از گذشت بیش از ۳۰ سال از آن واقعه، وضعیت آنان پیگیری شد تا شاید مقایسه ساده ای با خلبانان ایرانی داشته باشیم.

ماجرای درگیری خلیج سیدرا( ۱۹۸۱) در آبهای جنوبی مدیترانه، در زمانی رخ داد که لیبی بخش بیشتری از آبهای آزاد را متعلق به خود میدانست و به همین دلیل چند بار درگیری بین جنگنده های نیروی هوای لیبی با جنگنده های نیروی دریایی آمریکا که برای گشت زنی وارد آن حریم فرضی شده بودند رخ داد.

در یکی از این درگیریها، دو جنگنده اف ۱۴ دی نیروی دریایی آمریکا از اسکادران تک خالهای سیاه مستقر در ناو هواپیما بر نیمیتز با دو جنگنده سوخو ۲۲ نیروی هوایی لیبی درگیر شدند که در نهایت دو جنگنده لیبیایی مورد اصابت دو موشک حرارت یاب سایدویندر قرار گرفته و سرنگون شدند.

خلبانان شرکت کننده در این نبرد هوایی :

فرمانده خلبان “هنری کلیمن” به همراه افسر ناوبر ستوان” دیوید ونلت ” در اف ۱۴ دی به شماره ” ۱۶۰۴۰۳″ با لقب عقاب سریع ۱۰۲

ستوان خلبان ” لورنس مک زینسکی ” به همراه افسر ناوبر ستوان ” جیمز اندرسون” در اف ۱۴ دی به شماره ” ۱۶۰۳۹۰″ با لقب عقاب سریع ۱۰۷

از این ماجرا چند سال گذشت و فرمانده کلیمن با گذشت زمان و گذر از سلسله مراتب نظامی به درجات بالاتر رسید ، اما بخت و اقبال با فرمانده کلیمن چندان یار نبود.

در تاریخ ۳ دسامبر ۱۹۸۵ وی با جنگنده اف ۱۸ نیروی دریایی در حال فرود بر باند پایگاه هوایی “میرامار” دچار وضعیت ” hydroplaned ” ( تجمع لایه ای از آب بین تایرها و سطح باند) شده و کنترل هواپیما را از دست داد و از باند خارج، و واژگون شد.
وی فرصت استفاده از صندلی نجات را پیدا نکرد و کشته شد.

افسر ناوبر وی در ماجرای خایج سیدرا، ستوان دیوید ونلت سالها بعد به درجه آدمیرال رسید و در سمتهای گوناگون تحقیقاتی و علمی برای پروژهای ارتقاء جنگنده( مانند جنگنده اف ۳۵ ) و موشکهای هوا به هوا( ایم ۹ سایدویندر) فعال بوده و از تجارب رزمی وی برای بهبود کارایی جنگ افزارهای مورد استفاده در نیروی دریای استفاده میشود.

وضعیت آن دو جنگنده اف ۱۴ مورد استفاده نیز تقریبا همانند سرنشینان آن بود :

جنگنده اف ۱۴ این دو خلبان با شماره سریال “۱۶۰۴۰۳” هم اکنون به عنوان یادبود این نبرد هوایی در محوطه کتابخانه رونالد ریگان در کالیفرنیا نگهداری میشود، در حالیکه نام و نشان هر دو نفر بر لبه کابین نوشته شده و تصویر سوخو ۲۲ بر سکان عمودی آن برای ثبت این پیروزی هوایی نقش بسته است.

در تاریخ ۲۵ اکتبر ۱۹۹۴ ،اف ۱۴ دوم به شماره سریال “۱۶۰۳۹۰” که در آن رخداد توسط ستوان مک زینسکی هدایت میشد،این بار به خلبانی اولین زن خلبان اف ۱۴ نیروی دریایی آمریکا ، ” ستوان Kara Hultgreen” هنگام فرود بر عرشه ناو هواپیما بر ” آبراهام لینکلن” دچار سانحه شد و به دریا سقوط کرد و وی در این سانحه کشته شد، ولی افسر ناوبر وی” ستوان Matthew Klemish ” با استفاده از صندلی نجات توانست زنده بماند.

ماجرای این افراد و هواپیماها بخشی از داستان سرنوشت بود، اما شاید خالی از لطف نباشد که به مورد جالب دیگری که بی ارتباط با این موضوع نیست اشاره کنیم.

حتما بسیاری از شما فیلم سینمایی ” تاپ گان” که در سال ۱۹۸۶ با بازی تام کروز ساخته شده بود را دیده اید که این فیلم تبلیغ خوبی برای پیوستن افراد به نیروی دریای آمریکا محسوب میشد، و ساخت فیلم بواسطه رخدادهای خلیج سیدرا و درگیریهایی که بین آمریکا و لیبی بوجود آمده بود، شکل گرفت.

کارگردان این فیلم ” تونی اسکات” به همراه تیم فیلم برداری چند روز را بر عرشه ناو هواپیما بر ” اینترپرایز” سپری کردند تا صحنه های واقعی از فرود و برخاستن جنگنده ها را فیلمبرداری کنند.
در یکی از صحنه ها و به هنگام غروب ، ناو جهت حرکت خود را تغییر داد و منظره بسیار زیبایی در روی عرشه از جنگنده های پارک شده و در حال برخاستن پدید آمد.

اسکات از فرمانده ناو درخواست کرد تا همین جهت را ادامه دهد تا وی بتواند صحنه های بیشتری فیلمبرداری کند،اما فرمانده گفت که انجام چنین کاری برای نیروی دریایی ۲۵ هزار دلار هزینه دارد!

اسکات نیز بلافاصله با نوشتن یک چک ۲۵ هزار دلاری برای فرمانده، باعث شد تا ناو هواپیمابر به مدت ۵ دقیقه در همان سمت و مسیر بماند تا او و گروهش بتوانند صحنه های زیبای بیشتری را فیلمبرداری کنند که بعدا در فیلم از آن استفاده شد و تاثیر زیادی در فروش آن داشت.

اما داستان به سرنوشت ادامه پیدا کرد و بذای تونی اسکات نیز ماجرای غم انگیزی را رقم زد . او در سال ۲۰۱۲ با پرت کردن خود از یک پل در لس آنجلس خودکشی کرد و ظاهرا دلیل خودکشی وی هنوز مشخص نشده است.

syndragulf1981_2

به ترتیب از چپ به راست در عکس الصاقی:
ستوان ونلت، فرمانده کلیمن، ستوان مک زینسکی، ستوان اندرسون و ستوان Kara Hultgreen اولین خلبان زن اف ۱۴ نیروی دریایی آمریکا که در سانحه هوایی کشته شد

 

با دوستانتان به اشتراک بگذارید

ارسال دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.