کد خبر: 4917

تاریخ انتشار: خرداد ۲۴, ۱۳۹۵

بوئینگ ۷۴۷ (+ویدیو)

در سال ۱۹۶۴ «نیروی هوایی ایالات متحده» مناقصه ای را برای ساخت یک هواپیمای ترابری نظامی غول پیکر مطرح کرد. هرچند شرکت لاکهید (C-5) به دلیل قیمت ارزان برنده ی مناقصه شد، شرکت بوئینگ هم طرح ۷۴۷ پیشنهادی خود را تدریجاً ادامه داد. سرپرستان بوئینگ معتقد شده بودند که با ۱۵% نرخ رشد سالانه ی […]

در سال ۱۹۶۴ «نیروی هوایی ایالات متحده» مناقصه ای را برای ساخت یک هواپیمای ترابری نظامی غول پیکر مطرح کرد. هرچند شرکت لاکهید (C-5) به دلیل قیمت ارزان برنده ی مناقصه شد، شرکت بوئینگ هم طرح ۷۴۷ پیشنهادی خود را تدریجاً ادامه داد. سرپرستان بوئینگ معتقد شده بودند که با ۱۵% نرخ رشد سالانه ی مسافر، خطوط هوایی در نیمه ی دهه ی ۱۹۷۰ به هواپیمایی نیاز دارند که بتواند تا ۳۷۵ نفر مسافر را در یک مسافت طولانی منتقل کند. به اعتقاد آنان، هواپیمای مناسب برای این بازار باید حداقل ۴۰ سال پیشتر از زمان خودش آماده شود.

برای ۷۴۷ ابتدائاً موتوری از جنرال الکتریک مورد نظر بود، ولی نهایتاً موتور GT9D ساخت پرات اند ویتنی مناسبتر تشخیص داده شد. پرات اند ویتنی برای این موتور توربوفن، که حاصل شش سال تلاش مداوم بود، کارخانه ی جدیدی برپا کرد، چون بسیاری از ابزارها و روش ها باید به روز می شد. برای آزمایش موتور عظیم GT9D با دهانه ی ورودی ۲٫۵ متری، آن را بر روی یک فروند B-52 متعلق به نیروی هوایی نصب کردند. هرچند نتایج آزمایشات رضایت بخش بود، اصلاحاتی هم بر روی موتور انجام شد.

چون یکی از اهداف اولیه ی ساخت ۷۴۷ حمل محموله های بزرگ (مثل کانتینر های عظیم دریایی) بود، بدنه ی هواپیما چنان طراحی شد که دو کانتینر با سطح مقطع ۸x8 فوت بتواند در کنار هم درون آن قرار گیرد. به این ترتیب، در طرح نهایی بیش از آنکه آسایش مسافر مورد نظر باشد، امکانات حمل بار، نقش تعیین کننده ای داشت. البته طرح مذکور می توانست صرفاً برای حمل مسافر، و یا حتی ترکیبی از مسافر و بار، تدارک شود. طرح نهایی بدنه ی ۷۴۷ شامل ۳ عرشه بود عرشه ی فوقانی (شامل کابین خلبان)، عرشه ی میانی (برای مسافران)، و عرشه ی تحتانی (برای حمل بار). در مدل های صرفاً باربری، امکان بارگیری از درب لولایی دماغه هم پیش بینی شد. در مدل های مسافر بری، سالن استراحت مرفهی در پشت کابین خلبان (عرشه ی فوقانی) طراحی شد که از پلکان مدوری به عرشه ی اصلی راه می یافت. در مدل های مسافربری، در هر ردیف ده صندلی جای می گرفت که کابین درجه یک، پیشاپیش آن قرار داشت.

در آوریل ۱۹۶۶ با انعقاد یک قرارداد نیم میلیارد دلاری بین پان امریکن و بوئینگ برای تحویل ۲۵ فروند، بسیاری از مشکلات مادی طرح رفع شد، و زمین های جدیدی برای احداث کارگاه های مورد نیاز خریداری شد، چنین هواپیماهای عظیمی (با حجم قابل توجه ۲۸۵ میلیون فوت مکعب) به کارگاه های عظیمی برای اجرای عملیات تولید نیاز داشت.

پس از پایان مرحله طراحی، برای اطمینان از محاسبات انجام شده، حدود ۱۴۰۰۰ ساعت آزمایشات مختلف در تونل باد انجام شد، و ده میلیون نفر – ساعت برای این آزمایشات صرف شد. پس از آغاز اولین عملیات ساخت در ژانویه ی ۱۹۶۷ ، امور مونتاژ در سپتامبر شروع شد. به دلیل حجم زیاد کار، بوئینگ از پیمانکاران دیگری هم برای اجرای عملیات تولید استفاده کرد، و همزمان با فعالیت های مونتاژ، ساخت یک ماک آپ را هم آغاز کرد. این ماک آپ، که فاقد موتور و صندلی و یک بال بود، فقط طرح نهایی را مجسم، و ابزارهای مورد نیاز برای تولید را مشخض می کرد.

سرانجام، در نهم فوریه ی ۱۹۶۹ اولین پیش نمونه ۷۴۷ در معیت یک فروند F-86 به پرواز درآمد و اولین پرواز آزمایش را با موفقیت انجام داد. پس از سپری Boeing_747_rollout_(3)شدن آزمایش های پروازی همه ی پنج فروند پیش نمونه ی ۷۴۷ ، «اداره ی هوانوردی فدرال» گواهینامه ی صلاحیت پروازی ۷۴۷ را در ۳۰ دسامبر همان سال صادر کرد. با این حال، هنوز هم مشکلاتی وجود داشت. مهمترین مشکل، تغییر شکل موتورها از شکل دایره ای به بیضوی (پس از قرار گرفتن تحت بار) بود. هرچند پرات اند ویتنی پوسته ی جدیدی را برای موتور ها طرح کرد، و برای همین کار مدتی وقت صرف شد، بوئینگ باز هم توانست که سفارش های پان امریکن را مطابق برنامه تحویل دهد. مدیر جدید پان امریکن، که خلبان متبحری هم بود، پروازی آزمایشی با یک فروند ۷۴۷ انجام داد و مانورهای شدید شیرجه رفتن و وامانده شدن را آزمود. هرچند تمام بدنه ی هواپیما می لرزید و نوک بال ها به اندازه ی ۱۲ فوت به بالا و پایین خم می شد، هیچ حادثه ای رخ نداد، و ۷۴۷ را ایمن ترین هواپیمای تاریخ صنعت هواپیمایی معرفی کردند. حتی در حین آزمایش های استاتیکی ۷۴۷ ، نوک بال ها تا قبل از شکسته شدن، به اندازه ی ۲۶ فوت به بالا خم شد.

هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ بزرگترین هواپیمای مسافربری تا قبل از ساخت ایرباس ۳۸۰ میباشد. هواپیمای ۷۴۷ چهار موتوره با ساختار ۲ طبقه ای که دارد، تا ۴۵۰ نفر مسافر را می تواند جابجا کند. (طبقه بالا که کوچکتر هم هست برای مسافران بیزینس کلاس استفاده می شود.)

مدل ۴۰۰-۷۴۷ پروازهای بین قاره ای (۱۳۵۷۰ کیلومتر) طی می کند به طور مثال توانایی انجام پرواز بین لندن و سیدنی بدون توقف را داراست. تا ماه جولای ۲۰۰۳ تعداد ۱۳۷۲ هواپیما در مدلهای مختلف ۷۴۷ ساخته و یا سفارش داده شده است.

سری های بوئینگ ۷۴۷:

۷۴۷-۱۰۰

اولین نمونه این هواپیما، ۱۰۰-۷۴۷ می باشد که در تاریخ ۲ سپتامبر ۱۹۶۹ از کارخانه بوئینگ در واشینگتن خارج شد. این کارخانه بزرگترین کارخانه ای است که تا به حال ساخته شده است. هواپیمای ۱۰۰-۷۴۷ از سال ۱۹۷۰ کار خود را در خطوط هوایی آغاز کرد. بعدها این هواپیما با هواپیمای مدل ۱۰۰-۷۴۷ دش بی (B) جایگزین شد که کاملاً شبیه مدل قبلی بود فقط طراحی دماغه و شکل زیر این مدل متفاوت بود. نوع دیگر از سری ۱۰۰ مدل SR می باشد که گنجایش ۵۵۰ مسافر را داراست و در پروازهای داخلی ژاپن مورد استفاده قرار می گیرد.۸۰۰px-B747FAMILYv1.0

۷۴۷-SP

مدل ۷۴۷-SP اولین بار در سال ۱۹۷۶ تحویل شد و در این مدل ظرفیت هواپیما قربانی سرعت و مسافت پروازی شده بود، یعنی ظرفیت ۲۲۰ مسافر را داشت در حالی که مسافت ۱۰۲۰۰ مایل را با سرعت ۶۱۰ مایل در ساعت طی می کرد، بعضی خطوط هوایی این مدل را ۷۴۷ دش SHORT می نامند چرا که ظاهری کوچک دارد. هواپیمای ۷۴۷-SP دور پروازترین مدل بود تا اینکه ایرباس A340 ساخته شد و به ایرلاین های آمریکایی Pan Am و Gantas راه یافت چرا که توانایی پرواز دور برای مسیرهای این ایرلاین ها مناسب بود. (ایرلاین های آمریکا بعدها ۷۴۷-SP را برای پرواز به توکیو استفاده کردند).

۷۴۷-۳۰۰

اولین مدل بوئینگ ۷۴۷ که طبقه فوقانی با گنجایش بیشتری را ارائه کرد ۷۴۷-۳۰۰ است. در ضمن این مدل نسبت به ۷۴۷-۲۰۰ دور پرواز تر است. مدلهای ۷۴۷-۳۰۰ دش ام (M) و ۷۴۷-۳۰۰ دش اس آر (SR) نیز ساخته شدند.

۷۴۷-۴۰۰

در این مدل باله های کوچک ، فضای داخلی جدیدتر و سرگرمی های حین پرواز نسبت به مدل های قبلی، اضافه تر بودند.

مدل ۴۰۰ در شکل های ترکیبی ۴۰۰-۷۴۷ دش ام (M) و باری ۴۰۰-۷۴۷ دش اف (F) نیز ساخته شده است. مدل ۴۰۰-۷۴۷ دش دی (D) که در پروازهای داخلی ژاپن مورد استفاده است، بالاترین ظرفیت را در بین هواپیماهای ساخته شده تا امروز را داراست (حمل ۵۶۸ مسافر) مدل ER نمونه دور پرواز ۴۰۰ است و مدل باری آن ERF می باشد.

۷۴۷-۸۰۰

بوئینگ ۷۴۷-۸ سومین نسل از هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ می‌باشد، که طراحی بال‌های آن تغییر کرده، همچنین طول بدنه آن نیز از مدل استاندارد ۷۴۷ بسیار بزرگتر می‌باشد. بوئینگ ۷۴۷-۸ بزرگترین هواپیمای تجاری است که هم‌اکنون در ایالات متحده ساخته می‌شود، همچنین درازترین هواپیمای مسافربری جهان می‌باشد. مدل ۷۴۷-۸ در دو کلاس ساخته می‌شود، که شامل بوئینگ ۷۴۷-۸ اینترکانتیننتال (به‌اختصار: ۷۴۷-۸آی) و بوئینگ ۷۴۷-۸ باری (به‌اختصار: ۷۴۷-۸اف) می‌باشد

مدلهای نظامی و دولتی:

VC-25(040616-F-5677R-002)PlanespottersNet_047199مدل جدید U.S.PRESEDINTIAL از مشهورترین مدلهای ۷۴۷ است و به نام Air force One شناخته شده است. در حالی که رئیس جمهور را هیچگاه با هواپیمای نظامی جابجا نمی کنند ، مدل VC-25A می باشد که به جهت استفاده در بخش نظامی و پست های کنترل نظامی تغییر شکل داده شده بود و یک فروند ۷۴۷ که برای انتقال Space Shuttle و حمل تانکرهای سوختگیری هوایی مورد استفاده قرار میگیرند. مدل جدید دیگری که به بافت نظامی ۷۴۷ اظافه شده است Airborne laser است که جزئی از طرح دفاع ملی ضد موشک می باشد.

دولتهای دیگر نیز از ۷۴۷ برای پروازهای VIP استفاده کرده اند که بحرین، ایران، ژاپن ، عمان، قطر، عربستان سعودی، تایوان و امارات متحده عربی را می توان نام برد.

جزئیات:

مدل ۴۰۰-۷۴۷ ، ۶ میلیون قطعه دارد که در ۳۳ کشور مختلف ساخته می شوند.

فقط یک موتور مدل ۷۴۷ نیرویی بیشتر از ۴ موتور مدل ۷۰۷ تولید می کند.

در مدل ۷۴۷ بیش از ۷۰۰ پوند اورانیوم درون ساختار موتور وجود دارد، هدف از بکاربردن این اورانیوم سنگین کردن بال برای جلوگیری از تکان و لرزش بال است.

سوانح:

در تعدادی از حوادث هوایی این هواپیما دچار سانحه شده است. تعداد بسیار کمی از این حوادث به خاطر اشکالات طراحی یا ساختاری هواپیما بوده است، بیشتر آنها به خاطر اشتباه خلبان و یا حملات تروریستی یا هواپیما ربایی بوده است.

– پرواز لوفت هانزا در نایروبی در سال ۱۹۷۴

– حادثه فرودگاه Tenerife در سال ۱۹۷۷

– پرواز Air India در دریای عرب در سال ۱۹۷۸

– پرواز هواپیمایی کره در دریای Okhostk در سال ۱۹۸۳

– پروازAvianca در مادرید در سال ۱۹۸۳

– پرواز Air India در اقیانوس آتلانتیک در سال ۱۹۸۵

– پرواز هواپیمایی ژاپن در توکیو در سال ۱۹۸۵

– پرواز هواپیمای آفریقای جنوبی در اقیانوس هند در سال ۱۹۸۷

– پرواز Pan Am در لاکربی در سال ۱۹۸۸

– پرواز هواپیمایی چین در تایوان در سال ۱۹۹۱

– پرواز هواپیمایی فیلیپین در Okinawa در سال ۱۹۹۴

– پرواز OWA در Long Island در سال ۱۹۹۶٫

– پرواز سعودی در دهلی در سال ۱۹۹۶

– پرواز هواپیمایی کره در Guam در سال ۱۹۹۷

– پرواز هواپیمایی سنگاپور در تایپه در سال ۲۰۰۰

– پرواز هواپیمایی چین در Penghu Island در سال

در ویدیوی زیر میتوانید مستندی جذاب از بوئینگ ۷۴۷ را مشاهده فرمایید:

با دوستانتان به اشتراک بگذارید
ارسال دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.