کد خبر: 7679

تاریخ انتشار: شهریور ۱۰, ۱۳۹۶

اعتراض هایی که ایمنی پروازهای مسافربری را به خطر خواهد انداخت

شاخص تأخیر، مبنای ارزیابی شرکتهای هواپیمایی نیست چالشی که ممکن است ایمنی پروازها را به خطر انداخته و مسافران هواپیما را در مقابل شرکتهای هواپیمایی ایران قرار دهد. چرا مسافران ایران، با رفتاری نامتعارف، به تأخیرهای پروازی اعتراض می کنند؟ علل ریشه ای تأخیرهای پروازی در ایران و روند نامناسب اعتراض مسافران چیست؟ کن نیوز|یادداشتی […]

شاخص تأخیر، مبنای ارزیابی شرکتهای هواپیمایی نیست

چالشی که ممکن است ایمنی پروازها را به خطر انداخته و مسافران هواپیما را در مقابل شرکتهای هواپیمایی ایران قرار دهد.

چرا مسافران ایران، با رفتاری نامتعارف، به تأخیرهای پروازی اعتراض می کنند؟

علل ریشه ای تأخیرهای پروازی در ایران و روند نامناسب اعتراض مسافران چیست؟

کن نیوز|یادداشتی از میلاد باستانی

مدتی ست که با گسترش شبکه های اجتماعی و صفحات مجازی، سرعت مخابره اتفاقات و رویدادها در جهان و البته ایران، روند چشمگیری داشته و هر اتفاق در هر گوشه از جهان، به سرعت در فضای مجازی دست به دست شده و به اطلاع همگان می رسد. فضای مجازی و سفرهای هوایی، دنیای کنونی را کوچک کرده اند و فاصله مردم و اتفاقات و مکانهای گوناگون، کم و کمتر شده است.

افزایش شفافیت و اطلاعات مردم، ممکن است برای عموم مردم و حتی رسانه ها خوشایند بوده و برخی نیز که همواره در خفا و عدم شفافیت به کسب و کار و درآمدزایی مشغول بودند، به مبارزه با شبکه های مجازی پرداختند و سعی در قطع کردن ارتباط مشتریان خود با شبکه های مجازی داشتند؛ غافل از اینکه این راه مدیریت در فضای امروز جوابگو نخواهد بود.

امروزه فضای مجازی، کاملا در کره خاکی گسترده شده و با احترام به حریم خصوصی جامعه بشری، سعی در انتقال سریع اطلاعات دارد.

اگرچه هر ابتکار، هر تولید، هر امکان و هر وسیله راحتی، استفاده سوء نیز دارد؛ اما به دلیل استفاده های خلاف حریم خصوصی و مقررات کشور مربوطه، نمی توان فواید آن را نادیده گرفت و یا آن را از بین برد.

اکنون پیام رسان تلگرام دو سالیست که در کشور ما، تبادل اطلاعات و اخبار را بسیار سرعت بخشیده و با اقبال عمومی روبرو بوده است. همچنین با مساعدت و تلاش ارزشمند دولتمردان و پلیس تبادل اطلاعات و وزارت اطلاعات، از استفاده سوء آن جلوگیری شده و در صورت کاربری نامناسب شخص از فضای مجازی، با واکنش سریع و قابل تحسین مبادی ذیربط روبرو می گردد.

لذا افزایش تحمل انتقادپذیری با رعایت احترام متقابل، اصلی انکارناپذیر در توسعه فضای مجازی و استفاده بهینه از امکانات آن در زندگی بشری خواهد بود.

صنعت هوانوردی، علیرغم اینکه از قدیمی ترین و با سابقه ترین صنایع در ایران به شمار میرود، لیکن قدمت رسانه اختصاصی و فراگیر در این صنعت بسیار نوپا بوده و به همین دلیل سطح توقع و تحمل در مخاطبان (مسافران، علاقه مندان و شرکتهای هواپیمایی و …) به توازن نرسیده است و سرعت مخابره اطلاعات و رویدادهای هوانوردی از میزان تحمل انتقادپذیری و حتی انتقاد کنندگی مرتبطین این صنعت، بیشتر بوده و ناهماهنگی این دو، باعث ایجاد مشکلات دیگری از جمله اعتراض های نامتعارف به تأخیرها و عدم تحمل شرکتهای هواپیمایی به اعتراض ها اشاره کرد.

براستی دلیل ریشه ای این ناهماهنگی و چالش طاقت فرسا چیست؟

دلایل تأخیر پروازها در ایران عمدتاً به نقص فنی، بدی آب و هوا و ترافیک فرودگاهی برمی گردد.

شرایط صنعت هوانوردی تا حدودی می تواند گره از این معما باز کند اما این همه ماجرا نیست.

عوامل تأثیرگذار در پرواز و رخدادهای پیرامون آن را میتوان اینگونه تقسیم بندی کرد.

  1. تعداد هواپیماهای کشور(عرضه)
  2. نرخ بلیت هواپیما
  3. تعداد مسافران هواپیما (تقاضا)
  4. فرهنگ مسافرت هوایی
  5. شرایط فنی
  6. آب و هوا
  7. آستانه تحمل مسافران
  8. برنامه ریزی پروازها (ساعات مناسب و تخصیص هواپیمای پشتیبان)
  9. حقوق مسافران
  10. شرایط اقتصادی شرکت هواپیمایی
  11. توانمندی وارد کردن قطعات به کشور
  12. سن ناوگان

بد نیست که شرایط موجود ایرلاین های کشور را با ایرلاینهای کشورهای صاحب صنعت مقایسه کنیم.

مورد مؤثر       شرایط ایران شرایط خارجی
تعداد هواپیماهای کشور(عرضه)

 

تعداد پایین هواپیما نسبت به میزان مورد نیاز تعداد هواپیما بالاتر نسبت به تعداد مورد نیاز
نرخ بلیت هواپیما حدود ۸۰ دلار در هر ساعت حدود ۳۰۰ دلار در هر ساعت
تعداد مسافران هواپیما (تقاضا)

 

بالا(به دلیل ارزان بودن نرخ بلیط) و کمبود هواپیما متناسب با تعداد هواپیما (به دلیل کثرت هواپیما و وسایل پیشرفته  و ارزانتر حمل و نقل)
فرهنگ مسافرت هوایی

 

متوسط رو به پایین به دلیل عدم فرهنگ سازی صحیح و استفاده اقشار متفاوت از هواپیما بالا به دلیل فرهنگ سازی صحیح و امکان دسترسی کمتر برای اقشار کم درآمد.
شرایط فنی

 

متوسط به پایین (به دلیل کمبود نفرات تدارکات فنی قدرتمند و علمی) بسیار خوب(سخت افزار و نرم افزار و نیروی انسانی تأثیر گذار و پیش بینی قدرتمند قطعات)
آب و هوا

 

خارج از کنترل خارج از کنترل
آستانه تحمل مسافران

 

پایین (شرایط زندگی و اقتصادی جامعه) بالا
برنامه ریزی پروازها (ساعات مناسب و تخصیص هواپیمای پشتیبان)

 

ضعیف به دلیل (کمبود هواپیما) و ظهور ایرلاینهای متعدد با تعداد ناوگان پایین. تخصیص هواپیمای پشتیبان برای جبران زمان تأخیرها
حقوق مسافران

 

دارای مقررات به نفع مسافر دارای مقررات
شرایط اقتصادی شرکت هواپیمایی

 

نامناسب (اکثر هزینه ها ارزی بوده و درآمد ریالی است) خوب
توانمندی وارد کردن قطعات به کشور به زحمت به سادگی
سن ناوگان بالای ۲۰ سال زیر ۱۰ سال

حال با توجه به جدول فوق، در میابیم که شرایط کشور ما با کشورهای دیگر قابل مقایسه نیست و تنها با نزدیک کردن این موارد به استانداردهای جهانی می توان تأخیرها را به حداقل رساند و رضایت عمومی در صنعت هوانوردی و حمل و نقل هوایی را ایجاد کرد.

مسافران هواپیما بدانند که با هر اعتراض نابهنجار و نامتعارف، درصد پرواز ایمن خود را پایین می آورند و اکنون تأخیرات به عنوان یک شاخص ارزیابی عملکرد ایرلاینها، در انتهای هر ماه منتشر می گردد حال آنکه در این معادله، تأخیر ثابت معادله و ایمنی متغیر است در صورتیکه باید عکس این موضوع رخ دهد.

ایمنی باید ثابت این معادله باشد و تأخیر یک متغیر.

شرکتهای هواپیمایی به دلیل فشار و اعتراض مسافران در شرایط مساوی تصمیم گیری، بین ایمنی و عدم تأخیر، ممکن است رأی به نفع عدم تأخیر صادر کرده و به دلیل فشارهای بی امان مسافر، یک نقص فنی را نادیده گرفته و یا با عجله برطرف کند.

تقریباً تمامی تأخیرهای منجر به اعتراض مسافران، به دلیل نقص فنی رخ می دهد.

حال دو حالت وجود دارد:

  1. بازرگانی شرکت هواپیمایی، هواپیمای پشتیبان (Back up) برای جایگزین کردن، در نظر گرفته است.
  2. بدون در نظر گرفتن هواپیمای پشتیبان، برطرف کردن نقص فنی تنها راه حل مشکل بوجود آمده و ادامه پروازها هست.

در حالت اول اگر هواپیمای پشتیبان روی زمین موجود باشد، تا هماهنگ کردن کروی پرواز و انتقال آنها به فرودگاه (یک ساعت) آماده کردن هواپیما و پرواز به محل مورد نظر و سوختگیری مجدد برای پرواز دچار تأخیر  (دو ساعت) مجموعاً ۳ ساعت زمان خواهد گرفت. (معمولاً تأخیر پروازها در شهرهایی طولانی می شود که شرکت هواپیمایی مورد نظر، امکانات تعمیراتی محدود و یا بسیار کمی در آن شهر دارد)

بنابراین تا اینجای کار، ایرلاینی که پروازش با تأخیر مواجه شده است، قصوری مرتکب نشده و اعتراض به این تأخیر کاملاً بی اساس و نامتعارف است.

درگیری با پرسنل شرکت هواپیمایی، بکار بردن الفاظ نامناسب و بعضاً رکیک، ریختن زباله در هواپیما، پیاده نشدن از هواپیما در مقصد، درگیری با خلبان و مهماندار، دستگیری پرسنل شرکت هواپیمایی و …. همگی از نمونه های اعتراضات به تأخیرها هستند.

در حالت دوم که به هر دلیلی (از جمله کمبود هواپیما در کشور، کثرت تقاضای پرواز نسبت به عرضه خدمات هوایی، سودجویی شرکت هواپیمایی، ضعف واحد بازرگانی و برنامه ریزی پرواز و ….) انجام پرواز، منوط به برطرف کردن نقص فنی توسط شرکت هواپیمایی هست.

از اینجا به بعد، میزان زمان تأخیر این پرواز به عوامل زیر بستگی دارد:

نوع و شدت نقص فنی.

-مهارت پرسنل مهندسی و تعمیرات در تشخیص عیب.

-موجودی انبار قطعات در صورتیکه رفع نقص فنی نیازمند قطعه سالم و تعویض با قطعه معیوب داشته باشد.

-زمانی که طول می کشد قطعه به محل زمینگیری هواپیما برسد.

-اجاره یا خرید قطعه از شرکتهای هواپیمایی دیگر و یا تأمین کنندگان دیگر، در صورت عدم موجودی انبار.

-زمان انجام تعمیرات و عملیاتی شدن هواپیما.

در کشور ایران به دلایل متعدد از جمله تحریم های غرب علیه هوانوردی غیرنظامی، تأمین قطعات و خرید هواپیما، به سختی و با فاصله زمانی بیش از انتظار انجام می گیرد و انبارش برخی از قطعات نیز به دلیل قیمت بالایی که دارند، مقرون به صرفه نیست. اما با این همه، وظیفه بخش تدارکات فنی، مهندسی و برنامه ریزی یک شرکت هواپیمایی است که با پیش بینی علمی (forecast) و به موقع بر اساس آمار و گزارشات موجود (provisioning) و تهیه قطعات مذکور تا قبل از خراب شدن آنها، تا حدی میزان تأخیر را کاهش دهد.

اما آنچه که اکنون مشخص است، فشار مسافران و اعتراض آنها به تأخیرهایی که دلیلش را اکنون میدانید، تبدیل به تهدیدی خطرناک و واقعی شده است.

خطری که ناخواسته ممکن است ایمنی پرواز را به خطر بیاندازد.

برای اینکه مسافران با پرسنل درگیر نشوند،

برای اینکه به سمت پرسنل فرودگاه، غذا پرتاب نکنند،

برای اینکه پرسنل ایرلاین، فحش و ناسزا نشنوند،

برای اینکه از ایرلاین شکایت نکنند،

برای اینکه آمار تأخیرهای پروازی در انتهای ماه، معیار برتری و بدتری نشود،

برای اینکه مسافران، هواپیما را تسخیر نکنند و از هواپیما پیاده شوند و دلایل دیگر، ممکن است تعجیل و فشار مدیران شرکت هواپیمایی بر مهندسان تعمیرات، باعث کاهش سطح توانایی و هشیاری آنها شده و یا نتوانند به درستی در خصوص وضعیت ایمنی و قابلیت پرواز هواپیما، تصمیم گیری کنند.

آری، مسافران هواپیما، برخلاف تمامی دنیا، ناخواسته با اعتراضات ناصحیح و غیرمنطقی، دارند ایمنی پرواز خود را به خطر می اندازند.

عملی که در همین کشور امارات که یکی از بهترین خطوط هوایی جهان را در اختیار دارد، بلافاصله با کوچکترین اعتراض به تأخیر با دخالت پلیس و حتی دستگیری و زندانی شدن فرد معترض، همراه خواهد شد.

صنعت هوانوردی، با بگیر و ببند و برخورد و تنبیه و درگیری، میانه ای ندارد و تمامی قوانین و مقررات بین المللی هوانوردی، فشار و دخالتی که ایمنی پرواز را به خطر بیندازد را منع کرده است.

این کشور، کشور ماست. کشور من و شماست. کمبود هواپیما و سختی ورود قطعات را با اعتراض به تأخیر، تبدیل به تهدید جان هموطنانمان نکنیم.

همه پرسنل شاغل در صنعت هوانوردی از بالاترین مقام گرفته تا همه و همه، تمام تلاش خود را به کار گرفته اند تا مسافران در کمترین تأخیر و بالاترین سطح ایمنی به مقصد برسند.

هم شرکتهای هواپیما میتوانند با بالا بردن سطح دانش و کیفیت مهندسی و تعمیرات در پایین آوردن آمار تأخیر بکوشند و هم اینکه مسافران به حقوق قانونی خود راضی باشند و با اعتراضات نامتعارف و نامناسب، ایمنی پروازها و نظم عمومی فرودگاهها را به خطر نیندازند.

این متن را بارها و بارها بخوانید و منطقی و بدون تعصب به آن فکر کرده و با همه به اشتراک گذارید.
میلاد باستانی|دانشجوی دکتری هوافضا 

۱۱ شهریور ۱۳۹۶

با دوستانتان به اشتراک بگذارید

ارسال دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.